Inspiratie voor boeiende publieksactiviteiten.

‘Je neemt tekenmateriaal en papier mee en start door samen met hen te brainstormen over wat ze willen doen. Het belangrijkste is dat je gaat levellen with the kids.’ Vervolgens moesten we één na één een kwartiertje workshopbegeleider spelen, terwijl de collega-cursisten als deelnemende jongeren acteerden. Onze docent gaf tips en tricks om goed te ‘levellen’. Mijn ‘vorming’ als workshopbegeleider voor de jeugddienst duurde twee namiddagen. Naar mijn gevoel verliep mijn allereerste workshop niet goed. Er viel niets te levellen, want bij gebrek aan inspiratie deed iedereen maar wat en op het einde van de middag voelde ik me meer als vermoeide kinderoppas, dan workshopbegeleider.

Vanaf de tweede keer startte een proces van steeds rigider voorbereiding om uiteindelijk tot minutieus georkestreerde workshops te komen, vertrekkend van een timing voor elk onderdeel tot standaard grapjes toe. Hoe meer ik een gestroomlijnd standaardtraject scheen te volgen, hoe actiever de jongeren deelnamen en hoe méér ze naderhand bleven rondhangen voor een praatje als teken van persoonlijke appreciatie. Het leek mijlenver verwijderd van wat me verteld was over ‘levellen with the kids’, maar met mijn methode kon ik tenminste merken dat de kinderen het werkelijk leuk vonden. Na verloop van tijd leerde ik inspelen op concrete situaties door in te pikken op actuele thema’s of door langer of korter stil te staan bij dingen die inspireerden. Ondertussen gaf ik workshops van de Kust tot de Kempen en ook als medewerker van de dienst Cultuur van de stad Aalst gaf ik workshops tijdens de schoolvakantieperiodes. Die pedagogische ervaring heeft naar mijn gevoel ook een onmiskenbare impact op het schrijven van speeches voor mezelf of anderen, waarbij ik leerde de spanningsboog te vinden waardoor toehoorders écht geraakt worden.

Philippe Van Cauteren SMAK publieksevenement 2014

Tijdens mijn masteropleiding bij de Hogeschool Gent koos ik de lerarenopleiding als keuzevak en liep ook drie weken stage bij drie verschillende leeftijdscategorieën.
Maar we spreken het jaar 2000, dus achtte ik het waardevol om via Heemkunde Vlaanderen de driedelige vorming 'Lokaalerfgoed op maat van jongeren?!' te volgen. Daar kregen we naast handige tips en praktijkervaring van leraars een uitgebreid overzicht van de huidige onderwijsstructuren en de rol daarin voor cultuuronderwijs. We namen ook enkele musea onder de loep om in groepjes eigen ‘educatieve publieksprojecten’ te workshoppen. Ik ben er klaar voor!

Een mooi voorbeeld vond ik in het Gentse SMAK op 28 januari 2014, waar de bezoekers konden deelnemen aan een tekenles midden in het museum. Mijn schetsje met op het podium huidig museumdirecteur Philippe Van Cauteren vind je hier!

Tom Houtman aan de slag: de raad van Europa!

Liefst had ik daar u en uw organisatie in de kijker gezet. Dus ging ik voorlopig als mezelf bij President van de Europese Raad Herman Van Rompuy. Tot mijn grote plezier was er ruim tijd voor een boeiend gesprek over cartoons en kunst, over Daens, Mercator en over het onnoemelijke (economische) potentieel van de cultuur-toeristische exploitatie via tijdelijke of structurele cultuurprojecten rond onze wereldberoemde historische figuren en plaatsen. Over de reden waarom ik niet allang aan de slag was bij een geschikte cultuurinstelling leken wij het eens dat de oorzaak bij geen van ons beide kon gezocht worden. Ziet u mogelijkheden? Neem dan snel contact: mijn CV.

Bezoek Tom Houtman bij president Herman Van Rompuy bij de Europese Raad te Brussel - januari 2014

I would have preferred to have been there just to put you and your organisation in the spotlights. So I went there on my own behalf to meet with the President of the European Council Herman Van Rompuy. To my delight, there was ample time for a fascinating conversation about cartoons and art, Daens, Mercator and the untold (economic) potential of cultural tourism through structural and temporary cultural projects about our own world famous historical figures, traditions and places. Discussing about why I, with all my experience and know how, wasn’t already settled in an appropriate cultural institution, we seemed to agree that the reason could not be sought with either of us. Do you see opportunities? Please take contact now: my resumé.
 

J'aurais préféré d’être là pour y mettre à l'honneur vous et votre organisation. Alors je suis allé en mon propre nom pour un rencontre avec le président du Conseil européen Herman Van Rompuy. À ma grande joie, il y avait amplement de temps pour une conversation fascinante sur les dessins animés et l'art, Daens, Mercator et le potentiel indicibles (économique) d'exploiter à une façon touristique des projets culturels temporaires ou permanentes autour de nos célèbres personnalités, nos traditions et de nos lieux historiques. À propos de raison pour laquelle je n'ai pas eu déjà de fonction fixe dans une organisation culturelle appropriée, il nous a semblé convenir que la raison ne se trouve pas dans l’engagement d’un de nous deux. Parfois vous voyez des grandes opportunités ? Donc, contactez-moi vite, s’il vous plaît : mon CV.

Mercator haiku voor Herman Van Rompuy

Ook de hardste steen erodeert door de tijd en de elementen. Als coördinator voor het Mercatorjaar 2012 is het uiteindelijk niet gelukt om Herman Van Rompuy, president van de Europese Raad, in Sint-Niklaas de tentoonstelling Mercator Digitaal plechtig te laten openen.

In ruil kreeg het Waasland prins Filip en prinses Mathilde over de vloer om onder massale belangstelling het nieuwe standbeeld 'Jonge Mercator' te onthullen.

Er werd nochtans uitgekeken naar zijn bezoek.

Naast politicus staat president Van Rompuy ook bekend als dichter en met het oog op zijn bezoek bedacht ik een heuse 'Mercator'-haiku' "Mercators Atlas, door Europa gedragen: zet het op de kaart!" en stelde voor om het brede publiek ook haiku's te laten schrijven, waarvan we hem een verzameling hadden kunnen schenken. Het heeft niet mogen zijn en ik kon hem dus evenmin mijn Mercator~Van Rompuy-karikatuur schenken.

Het blijft mijn grote wens om hem de originele prent persoonlijk te mogen overhandigen.
Is iemand die president Van Rompuy kent en mijn vraag aan hem wil kenbaar maken?
Help mij!

Museum M Leuven - communicatieplan voor tentoonstelling RAVAGE

Recent meegedaan aan een sollicitatie voor consulent communicatie bij Museum M.
Spijtig genoeg niet als de gelukkige geëindigd, maar de kandidaten werden dan ook stevig gefileerd door de jury. Met de uiteindelijke kandidaat zal M Leuven ongetwijfeld haar ambities waarmaken en met hun project RAVAGE volgend jaar een toptentoonstelling hebben in het kader van de herdenkingen van WO I.

Omdat ikzelf uiterst overtuigd blijf van mijn presentatie, heb ik mijn sollicitatiedossier hier gepubliceerd. Hieronder letterlijk de schriftelijke opdracht waarvoor we ongeveer 48 uur voorbereidingstijd kregen en die we dan via mail schriftelijk dienden in te dienen:

Opdracht 1 - communicatieplan

Maak een presentatie van 15 minuten met de grote lijnen van een communicatieplan voor het project Ravage. Er wordt een budget voorzien van 150.000 euro voor  communicatie.

Zorg dat alle belangrijke elementen aan bod komen zodat je na de presentatie verder kan met je communicatieplan.

Opdracht 2 - tekst

Libelle vraagt om de tekst in bijlage aan te passen voor hun doelpubliek. Kan jij deze tekst herschrijven?

We mochten telefonisch informatie inwinnen bij de personeelsdienst en dat deed ik dus ook. Hier wist men echter geen inhoudelijke informatie te geven over bovenstaande opdracht, met uitzondering van twee richtlijnen:

- het betreffen echte gegevens over de echte tentoonstelling.

- we willen gewoon zien hoe je hiermee omgaat. 

Voor opdracht 1 beschikte ik over voldoende professionele ervaring. Op basis van een cursus van de FOD Personeel en Organisatie - Interne Communicatie, maakte ik al een communicatieplan voor een jongerencampagne bij CC De Werf en natuurlijk voor het Mercatorjaar 2012.

De strategische doelstellingen voor zo’n project zijn feitelijk cruciaal en dienen normaliter met de intendant doorgesproken te worden.( vb. wil de intendant een educatief project waar alle scholen in Vlaanderen langskomen, wil de intendant een laagdrempelig project met BV’s gepromoot, wil de intendant een internationaal toeristisch publiek bereiken, ...). Deze moest ik hier ontberen en op mijn mondeling gaf men me te kennen dit aspect volledig irrelevant te vinden.( Nochtans dit voorjaar bij Vlerick een erg boeiende cursus gevolgd over de waarde van strategische planning en de positieve financiële impact op de resultaten van deze planning).
Mijn persoonlijke ervaring met promotie en communicatiemensen is dat ze té strikt de structuur van de integrale cursus volgen, vervolgens van alles wat mogelijk is zoveel mogelijk kiezen en ten slotte àltijd met het probleem blijven zitten dat er ‘te weinig budget is voor promotie’. Beseffend dat dit resultaat mogelijk gequoteerd zou worden door mensen die met dergelijke cursussen opstaan en gaan slapen, heb ik me zo strikt mogelijk gehouden aan de theorie.

Ondanks de beperkte werktijd, heb ik ook voor het financieel overzicht zoveel mogelijk échte prijzen opgevraagd, zodat de weergegeven prijzen klaar zijn om te knippen en te plakken in een echte begroting. Namen van contactpersonen die niet in de oorspronkelijke sollicitatieopgaven voorkwamen, heb ik gebaseerd op de echte contactpersonen bij M Leuven-partners, maar op de gepubliceerde documenten vanzelfsprekend veranderd. ( Ik heb als Mercatorcoördinator met een aantal mensen uit het Leuvense samengewerkt, dus geen reden om die fijne contacten te verpesten door hen ongevraagd ergens in te betrekken.)

Voor het bekijken van mijn presentatie klik hier!

Voor het downloaden van mijn financieel overzicht klik hier!

Voor opdracht 2 heb ik expliciet telefonisch contact opgenomen omdat deze opdracht me onvoorstelbaar ver van de realiteit bleek te staan. In mijn ervaring wordt bij zo'n opdracht door de redactie van het tijdschrift duidelijk gezegd in welke rubriek een artikel zal komen te staan en vooral wat het maximumbereik is aan lettertekens, aan te leveren foto’s, enz.).

Zoals duidelijk vermeld bij mijn sollicitatie ben ik van de premisse vertrokken dat ik een ‘open voorstel’ ontving, wat me in realiteit ertoe zou brengen om vooraf de redactie te contacteren en zo véél mogelijk redactionele ruimte te bedingen als de redactie me toeliet.

Om te weten of het artikel voldeed, ben ik bij de opmaak van mijn artikel tegemoetgekomen aan de redactionele eisen van mijn moeder en twee tantes ( allemaal fervente Flair- en Libelle-lezers). Zelf ben ik spijtig genoeg geen Soccer mom. Dus dacht ik veilig te zitten met mijn assistentie vanuit de peergroup die op basis van mijn tekst trouwens al aan het plannen waren om samen naar deze tentoonstelling te gaan.
Voor het downloaden van mijn ontwerpartikel klik hier!

Niet alleen loopt M Leuven dus de kans mis om haar projecten te laten promoten door een promotiemachine als mezelf, maar ook moet ik aan mijn familieleden uitleggen dat de tentoonstelling hoegenaamd niet zal zijn zoals ik het heb voorgesteld ( en ze dus beter thuis blijven of in elk geval wachten op de komende reclamecampagne). RAVAGE belooft ongetwijfeld een toptentoonstelling te worden, ook zonder mijn betrokkenheid. 
U die dit leest bent ongetwijfeld een ervaren cultuur en/of communicatiespecialist. Dank voor uw tips en opinies rond bovenstaande bijdrage of om me uit te nodigen voor een gesprek. 

EINDVERSLAG MERCATOR 2012: GRENZEN VERLEGD!

EINDVERSLAG MERCATOR 2012: GRENZEN VERLEGD!
Met volle aandacht achter mijn bureau in het Waasland. 

Binnenkort meer!

Aalsters Kleurboek, nr. 2

In september 2010 bracht juweelontwerper Arthur Houtman ter gelegenheid van de braderij van de handelaars van de Hoveniersstraat -Varkensmarkt een eerste ‘Aalsters kleurboek’ uit dat zonder enige aankoopverplichting gratis werd weggeschonken. Bedoeling was om zoveel mogelijk mensen te laten kennis maken het jaarlijkse, sfeervolle najaarsevenement dat de lokale handelaars er in elkaar boksen. Het ‘Aalsters gevoel’ bleek te bestaan, want een 800-tal mensen kwam op één enkele dag een persoonlijk exemplaar ophalen. 

Juweelontwerper Arthur Houtman heeft het creëren van unieke, originele juwelen op maat van elke klant als handelsmerk. Hij levert als juweelontwerper en goudsmid internationale topkwaliteit en het ontbrak hem dus aan ‘goesting’ om zómaar een vervolg of een herhaling te brengen ondanks grote vraag van het publiek. Maar nu is het zover.

En de fans kunnen gerust zijn: Dirk Martens, Pieter Coecke, Louis Paul Boon en natuurlijk Daens, waarvan volgend jaar de 175^ste geboortedag wordt gevierd, komen aan bod. Er is ook opnieuw aandacht voor de deelgemeenten. En dit ‘Aalsters kleurboek, deel 2’ brengt een ode aan het sappige dialect, dit ‘grootste’ van alle Aalsterse monumenten. De helft van de 16 unieke kleurprenten illustreren Aalsterse uitdrukkingen. Drukkerij Azul uit Aalst verzorgt opnieuw het drukwerk. 

Iedereen die wil meehelpen om Aalst Aalsters te kleuren kan, zolang de voorraad strekt, persoonlijk één gratis exemplaar komen ophalen tijdens de feestelijke Braderij ‘Molendries –Hoveniersstraat -Varkensmarkt’ op zaterdag 14 of zondag 15 september 2013. Om een exemplaar van dit unieke collectors item te bemachtigen kan je, zonder verder enige aankoopverplichting, tijdens de openingsuren terecht in de winkel van Arthur Houtman, Hoveniersstraat 23/2, 9300 Aalst.

Dit bericht is een specimen van een gebruikt persbericht als voorbeeld in het kader van een sollicitatie. Deze link dient enkel sollicitatiedoeleinden.

MERCATOR BANCONTACT

De cartograaf Mercator (1512-1594) sierde het briefje van 1000 Belgische Frank van de jaren zestig tot tachtig van vorige eeuw. Johan Arnout, altviolist en eigenaar van een lokale televisiezender kruibeke.tv droomde ervan om in het Mercatorjaar 2012 dit bankbiljet opnieuw te verspreiden.

Toen hij via een verzamelaar van industrieel archeologisch erfgoed uit Grimbergen een antieke bancontact op de kop kon tikken, hoopte hij deze geïnstalleerd te krijgen en zo het bankbiljet opnieuw te verspreiden vanuit Rupelmonde.

Industrieel erfgoed hadden we nog niet als project en - onmiddellijk geprikkeld - bepleitte ik bij de vzw Mercator 2012 om een budget vrij te maken voor dit project. Niet zo evident, want er waren een rist redenen waarom dit project eigenlijk onhaalbaar zou zijn.

Het oorspronkelijk bankbiljet is nog steeds inruilbaar bij de Nationale Bank. Originelen verkopen zou dus nogal duur uitvallen en kopieën verdelen is strafbaar als valsmunterij. Ook de ‘distributie’ van geldbriefjes en het gebruik van de hardware om een bancontact te doen werken bleken onderhevig aan strikte wetgeving.

Mijn argument om dit project ondersteund te zien, was de grote sensatiewaarde met potentiële media-aandacht. Ook wanneer het uiteindelijk onhaalbaar zou blijken, zouden de verschillende pogingen ( contacten met banken, met de Nationale Bank en de minster van financien, …) genoeg ‘educatieve’ meerwaarde genereren om het doel, het Mercatorbriefje van 1000 BEF in herinnering brengen, kunnen gehaald worden. Alle activiteiten rond dit project werden via www.kruibeke.tv in primeur gebracht, door de vzw Mercator 2012 gepromoot en ikzelf tekende op instructies van de werkgroep een origineel bankbiljet dat door de minister werd erkend als voldoende artistiek om niet te worden verward met het origineel.
En uiteindelijk is het niet alleen gelukt, het werd ook een topattractie tijdens een massa van onze publieksevenementen! Zelfs de Nederlandse Vereniging van Papiergeldverzamelaars wijdde in haar tijdschrift ’t Watermerk het hoofdartikel aan het project rond het Mercatorbiljet!