Als mensen me vragen voor welke job ik onmiddellijk had getekend, maar waarvoor ik de kans heb zien voorbij gaan. Dan noem ik steeds mijn sollicitatie bij het British Museum.
Dr.Colin Mc Ewan, hoofd van het departement Africa, Oceania & the Americas zou een team aan het werk stellen om de collectie Nasca vazen van het museum te fotograferen en te digitaliseren. Het betrof een zeer boeiend project, omdat deze vazen gekenmerkt worden door hun volledige, grotendeels figuratieve beschildering. Het plan bestond erin om de vazen driedimensionaal te scannen en fotograferen. Daarna moesten de afbeeldingen omgezet worden tot een tweedimensionaal resultaat zodat deze digitaal konden geraadpleegd worden. Het omzetten van illustraties op een driedimensionaal gebogen vlak naar een tweedimensionaal vlak is niet simpel zonder vervormingen. De kans is groot dat ik dan vaak geconfronteerd was geworden met de Mercatorprojectie, ontwikkeld door de befaamde kaartenmaker uit onze streken die volgend jaar volop in de belangstelling zal komen te staan tijdens het Mercatorjaar2012.
Met de opstart van het nieuwe conservatiegedeelte begint het British museum binnenkort aan een heel nieuwe fase in haar geschiedenis. Misschien?
Je kan er tegenwoordig niet meer omheen. Psychosociale- en psychotechnische tests zijn volledig ingeburgerd. Waar je jezelf vroeger in de aandacht kon werken door het leggen van persoonlijke accenten of door het leveren van een creatieve inbreng, is de mate waarin je aanleg hebt tot het leveren van creatieve persoonlijkheid iets dat nu gemeten wordt na invullen van een geformaliseerde standaardvragenlijst of test. Kwatongen beweren dat vooringenomenheid met dit soort tests slechts van een gebrekkige creativiteit en/of persoonlijkheid van de recruteerders getuigt. Maar ik behoor niet tot zo'n tongengroep. Ik ga volledig op in het mezelf bekwamen in het geven van de juiste antwoorden om bij een door mezelf gekozen persoonlijkheid te passen. Uit de resultaten van deze online test HIER blijkt alvast tot mijn grote genoegen dat ik een geboren leider zou zijn. Wie volgt?
Van 26 februari tot en met 5 maart loopt de editie van de jaarlijkse digitale week. Promotie en communicatie veranderen van dag tot dag. En soms is het een kwestie van veel proberen, weinig genereren. Van hopelijk charmeren en altijd weer bijleren! Daarom dacht ik volgende Facebookactie te testen. Wordt u ook vriend ?!
De recent overleden Dennis Oppenheim stelde het reeds dat hedendaagse
installatiekunst het best tot zijn recht komt in publieksgerichte musea. Omdat de kwaliteit van deze kunstvorm vaak fysiek afhankelijk is van de ruimte die ze benut en niet op een commerciële manier verplaatsbaar is, zoals eigen is aan galerijkunst. Installatiekunst is een publiek fenomeen bij uitstek en dat vraagt een museale context.
In Aalst kan je voor dit type Beeldende Kunst van internationaal niveau traditioneel terecht in Netwerk, het centrum voor hedendaagse kunst. Om de publiekswerking nieuw leven in te blazen werden het publiek uitgenodigd voor een presentatie van de werking. Natuurlijk was ik van de partij en samen met een lokale leraar kunstgeschiedenis kregen we een boeiende initiatie omtrent de huidige en toekomstige initiatieven van Netwerk, het centrum voor hedendaagse kunst.
Persoonlijk vond ik het het boeiendst om samen met deze leraar te kunnen brainstormen over het aanwezige educatieve potentieel. Perscontacten organiseren, workshops en rondleidingen voor jongeren ontwikkelen; contacten en initiatieven uitbouwen met lokale verenigingen: mijn oren waren gespitst! Ik houd het in elk geval goed in gaten. En misschien?
Ontstaan van de website:
In 2006 hield de stad Aalst de zomertentoonstelling Salon Aalst. Na de geslaagde editie van 2006 werd voor de opvolging van die tentoonstelling het ambitieuze plan opgevat om voor de editie van 2008 zoveel mogelijk artistiek actieve Aalstenaars tegelijk te laten tentoonstellen op zoveel mogelijk verschillende locaties doorheen de binnenstad. Diversiteit tussen professionele en amateurdeelnemers moest drempelverlagend werken. En bij dat alles moest een website worden ontworpen waarop verschillende wandelroutes werden uitgestippeld met aanklikbare informatie omtrent deelnemende kunstenaars én locaties.
De stadsdiensten die de eigen werking en huisstijl bewaakten, de conceptuele eisen van de organiserende cultuurfunctionaris en de creatieve ideeën van de werkgroep vrijwilligers die het visueel ontwerp van de site mochten ontwikkelen moesten met elkaar verzoend worden. Ik vinkte 162 uren (werk)vergaderingen aan tot een consensus over het ontwerp werd bereikt.
WWW.SALONAALST.BE:
Het uiteindelijke ontwerp werd na de tentoonstelling gekoppeld aan een databank met gegevens van de vele deelnemende kunstenaars. Deze 'geschiedenis' valt nog steeds af te lezen aan de structuur van de site. Maar in de periode tussen 2008 en 2011 was het één van mijn kerntaken om de site uit te bouwen tot de portaalsite voor 'Beeldende kunst actievelingen' die in Aalst actief zijn. Tentoonstellingen, kunstwedstrijden, persmeldingen werden op de site aangekondigd en de profielen van de kunstenaars werden up-to-date gehouden. Via een periodieke mailing naar de kunstenaars werd de aandacht op de creatieve activiteiten versterkt en levendig gehouden. Voor de kunstenaars was het een extra service, als ik snel een uitnodiging in .pdf opmaakte die dan via de website te downloaden was. Op deze manier groeide de site uit tot een meerwaarde om online promotie te maken voor kleinschalige tentoonstellingen.
ARTist@WORK:
Bij de editie van de tentoonstelling in 2011 zou het werkproces van de Beeldende kunstenaars centraal komen te staan. Wat er doorheen het proces zoal te verwachten viel, was moeilijk te voorspellen. Daarom verliet ik even de site om een via een weblog het proces op de voet te volgen als een heus dagboek, met tekst, tekeningen, foto's en filmpjes.
De reportageteksten schreef ik zelf, maar zonder de medewerking van vrijwilliger-fotograaf Paul Uyttersprot had het resultaat er natuurlijk niet zo leuk uitgezien. De blog is nog steeds zichtbaar via http://artistatworkaalst.wordpress.com/ en met een gemiddelde van 37 unieke bezoekers per dag gedurende de loop van het project had de blog meer bezoekers dan de tentoonstelling zelf! Iets om over na te denken?!
Op 09 februari 2011 was er een boeiende informatiedag rond de voorstelling van de cijfers en de eerste analyse van de Participatiesurvey 2009. Dat is een breed, wetenschappelijk gekaderd onderzoek naar de graad van participatie in cultuur& vrije tijd bij de Vlamingen.
In de voormiddag verzamelde het gehele culturele veld van Vlaanderen zich in een prachtige aula van ‘Het Pand’ in Gent. Politici leidden het in en verschillende onderzoekers uit de wetenschappelijke wereld gaven overzicht, duiding én kritische analyse van de resultaten. Er werd niet gegoocheld met cijfermateriaal, maar veeleer een boeiende duiding gegeven met soms verrassende analyses. Het is duidelijk dat in de laatste tien jaar de digitale evolutie de communicatiekanalen sterk veranderden én bovendien ook veranderde verwachtingen bij de cultuurliefhebber gecreëerd hebben.
In de namiddag nam ik deel aan 2 werkgroepen.
- Deelname aan het lokale cultuuraanbod, leesgedrag en participatie aan literaire evenementen.
- Cultuurbeleving en cultuurpercepties. ( over drempels tot participatie
en digitale evoluties ).
Uit de cijfers die in deze werkgroepen werden voorgesteld bleek dat een duizelingwekkend percentage van de jongeren in bibliotheken rondhangt( niet noodzakelijk voor het lezen/ontlenen van boeken) en dat cultuurevenementen in de centra vooral door volwassenen en medioren worden bezocht. In de perceptie en zeker in de communicatie van deze instellingen spreekt vaak een ander beeld. Ook het profiel van de bibliotheken en de cultuurcentra wijzigt zienderogen. Kortom, een boeiende dag en veel bijgeleerd!
In het verleden werkte ik reeds mee aan (online) onderzoeken die door de universiteiten van Gent en van Leuven worden uitgevoerd.
In het kader van een nieuwe test die ontwikkeld wordt door Prof. dr. Frederik Anseel van de Vakgroep Personeelsbeleid, Arbeids – en Organisatiepsychologie en Prof. dr. Wouter Duyck van de Vakgroep Experimentele Psychologie, beide van de universiteit Gent, werd mijn profiel als werknemer getaxeerd.
De test is in een testfase en spijtig genoeg voorlopig enkel in het Engels.
Mijn profielresultaten kan u downloaden: HIER.
